Χαμηλή επίδοση γυναικών στα μαθηματικά. Που οφείλεται; Διαφωνώ!!!

Ένα άρθρο της Ελένη Παπουτσή, Εκπαιδευτικός - Πολιτισμολόγος (Μ.ED) που δεν συμφωνώ καθόλου!

Το παραθέτω (μαζί με τα σχόλια μου, εντός παρενθέσεων με πράσινο χρώμα) για να ακούσω τις απόψεις σας. Διαβάστε και πείτε μου...

 

"Μέσα στο πλαίσιο της ανάπτυξης του γυναικείου κινήματος ανεπτύχθησαν έρευνες με στόχο την εξήγηση της  χαμηλής επίδοσης των γυναικών στα μαθηματικά τεστ και της χαμηλής συμμετοχής τους στα τμήματα μαθηματικών.(δηλαδή το έχουν αποδείξει ότι οι άντρες υπερτερούν από τις γυναίκες; Δηλαδή στον ίδιο αριθμό συμμετεχόντων αντρών και γυναικών, θα υπερτερούν πάντα οι άντρες; Πάντως θυμίζω ότι στο Μαθηματικό Αθήνας, εν έτη 2010, οι εγγραφόμενοι ήταν περίπου στο 50% άντρες και 50% γυναίκες. Φυσικά δεν συνέβαινε το ίδιο το 1912, όπως πολύ εύκολα αντιλαμβάνεστε. Επίσης να διαβάσετε ένα άρθρο που έχω στο blog με τους Πυθαγόρειους που αποτελούνταν κυρίως από γυναίκες)
 

Μελετήθηκαν εκτενώς και αυτό οδήγησε στο να διερευνηθούν οι παράγοντες που επηρεάζουν ώστε να δοθεί τουλάχιστον μια εξήγηση στους ισχυρισμούς για γυναικείο έλλειμμα στην επίδοση και τη συμμετοχή των μαθηματικών (για πότε μιλάμε; Για το 1900 που δεν επιτρεπόταν στην γυναίκα να πάει σχολείο ή να σπουδάσει;Την γυναίκα που δεν είχε θέση στην κοινωνία; Για την σημερινή γυναίκα σίγουρα δεν ισχύει ... )
 

 Η σημασία του όρου Άγχος για τα Μαθηματικά ήταν αποφασιστική (το άγχος έφταιγε; Το 1900 είχαν άγχος οι γυναίκες γι αυτό δεν μπορούσα να λύσουν μια εξίσωση;).  Η ιδέα,διαδόθηκε την ίδια περίοδο μια ομάδα μελετητών, αναπτύσσει τεχνικές για διάγνωση και θεραπεία των συμπτωμάτων της αποφυγής των μαθηματικών μεταξύ θηλέων και αρρένων σπουδαστών. Εκείνη τη περίοδο κατασκευάσθηκαν ερωτηματολόγια για τη μέτρηση του φόβου των μαθηματικών. (εγώ φοβάμαι τα Μαθηματικά 20%, εσύ πόσο; Είμαστε καλά; Υπάρχει φοβόμετρο; Να μας το χορηγήσουν στα σχολεία για να μετράμε τους μαθητές μας!)
 

Το άγχος για τα μαθηματικά περιγράφεται ως....... «συναισθήματα που εμπεριέχουν φόβο και ανησυχία που εμποδίζουν τον επιδέξιο χειρισμό των αριθμών και τη λύση προβλημάτων σε καταστάσεις  της καθημερνής και της σχολικής ζωής.» (στα άλλα μαθήματα όμως σχίζουμε!!!)
 

Μελετητές αναφέρουν, ότι  ο όρος άγχος για τα μαθηματικά χρησιμοποιείται για να περιγράψει τον πανικό, την αίσθηση αδυναμίας τη νοητική αδυναμία που εκδηλώνονται σε κάποια άτομα όταν τους
ζητηθεί να λύσουν κάποιο μαθηματικό πρόβλημα. Ερευνήτρια  όρισε το άγχος για τα μαθηματικά ως ένα αίσθημα ανησυχίας που δεν προέρχεται από κάποιο πραγματικό  φόβο, αλλά εκδηλώνεται ως αντίδραση προς μια κατάσταση.
 

Κατά τη πρώτη αντίδραση το παιδί αλλά και ο ενήλικας, εμφανίζει άρνηση  σε μαθηματικές καταστάσεις, (υπάρχει τέτοια έρευνα; Και ισχύει μόνο για τα Μαθηματικά;) πράγμα που μπορεί να οφείλεται σε αρνητικές βιωματικές  εμπειρίες  σχετικά με τα μαθηματικά (πολύ σωστά, αυτό στέκει και το βλέπουμε καθημερινά στις τάξεις, αλλά όχι μόνο για τα μαθηματικά) , και οδηγείται στη δεύτερη αντίδραση, κατά την οποία αποφεύγει τα μαθηματικά. Αυτή η αποφυγή οδηγεί στη τρίτη αντίδραση της μη  ενασχόλησης με τα μαθηματικά, η οποία οδηγεί στη τέταρτη  της χαμηλής επίδοσης. Αυτό γεννά περισσότερες αρνητικές εμπειρίες για  τα μαθηματικά και οδηγεί πάλι  στη πρώτη αντίδραση. Και  αυτός ο κύκλος   αυθυποβάλλει το άτομο ότι είναι ανίκανο να λύσει  τα μαθηματικά (συμφωνώ απόλυτα με τον κύκλο των αντιδράσεων, αλλά η ύπαρξη της πρώτης αντίδρασης δεν είναι πλήρως δικαιολογημένη, επίσης δεν είναι ικανή και αναγκαία συνθήκη, άρα η συνεπαγωγή δεν είναι τεκμηριωμένη).  

Ας λάβουμε υπόψη ότι  είναι και θέμα γονιδίων (το θέμα είναι γονιδιακό δηλαδή, όπως οι λευκοί δεν πηδάνε υψηλότερα από τους μαύρους έτσι και οι γυναίκες δεν μπορούν να κατανοήσουν μαθηματικά περισσότερο από τους άντρες). 

Μερικά κορίτσια αντιμετωπίζουν με ευκολία τα μαθηματικά, (κορίτσια από πατέρα μαθηματικό, μόνο αυτές οι περιπτώσεις πολλές φορές, είναι καλύτερα από αγόρια, δηλαδή κυρίως αυτές οι κατηγορίες γυναικών σώζονται; Άρα έχει ελπίδες η κόρη μου να σωθεί! ), αν οι γονείς δουν τάση άρνησης και σε κορίτσια και σε αγόρια για τα μαθηματικά, μπορούν να εμφυτέψουν ένα σπόρο αγάπης για το μάθημα. 

Μπορούν να τους λένε  ότι τα μαθηματικά δεν είναι όπως θεωρείται απ' τον πολύ κόσμο, για έξυπνα άτομα (εκτός ύπνου ετυμολογικά) αλλά για άτομα που το μυαλό τους ακολουθεί μόνο μια κατεύθυνση, πεισματικά. Πολλές φορές οι αριθμοί έχουν μια απολυτότητα που δεν ισχύει στην  πραγματικότητα.(π.χ. ξέρω ότι τα ζώα είναι τόσα, αλλά την ώρα που το λες γεννιέται και άλλο ένα , και δεν είναι τόσα, αλλά είναι τόσα  σύν ένα. Οπότε δεν ισχύει η απολυτότητα σε μερικές περιπτώσεις) (ασχολίαστο...)

Για μερικά άτομα είναι πιο εύκολα τα πράγματα και δεν χρειάζεται ιδιαίτερη προσπάθεια  απʼ τους γονείς. Αυτό που λένε μερικοί νέοι τόχει, και οι παλαιότεροι γονείς τόχει  μέσα του το παιδί. Ο Πλάτωνας αυτό στην θεωρία της Ανάμνησης λέει πώς το ξέρουμε, είναι ανάμνηση από προηγούμενη ζωή. Και δημιουργείται το ερώτημα  εδώ. Αν εμείς το  φυτέψουμε ή το μπολιάζουμε μέσα στη συνείδηση του παιδιού που δεν τόχει τώρα, δεν θα τόχει  τα επόμενα χρόνια; Και να μη τόχει ένα παιδί με τους κατάλληλους χειρισμούς μπορεί να το αποκτήσει και να ενσωματωθεί στα DNA του πλέον. Άρα τι θα πει τόχει; Πώς θα γίνει αυτό είναι θέμα χειρισμών και υποβολής προς τα παιδιά. Απαιτείται η κατάλληλη προσπάθεια απ τους γονείς. Μπορείτε να τους πείτε ότι τα μαθηματικά είναι  και λίγο θεωρητικό μάθημα γιατί στη φύση δεν υπάρχουν αρνητικοί αριθμοί. (Από αυτό διαπιστώνω ότι σίγουρα η ομιλών δεν είναι Μαθηματικός!!! Το παραπάνω το εξηγούμε σε μαθητές της Α΄ Γυμνασίου, ότι οι αρνητικοί αριθμοί υπάρχουν στην καθημερινή μας ζωή και τα παραδείγματα είναι πάμπολλα) 

Ότι πρέπει να διοχετεύσουν τη  σκέψη τους προς μια κλειστή κατεύθυνση για να το αντιμετωπίσουν, και να τους κάνετε πολλές ασκήσεις στη φύση για να τ΄ αγαπήσουν (αυτές είναι προτάσεις που κρύβουν αλήθεια και γνώσεις. Νομίζω πολύ καθηγητές, αυτό το μοντέλο μάθησης εφαρμόζουν στους μαθητές τους, κυρίως γίνεται στο μάθημα της Φυσικής και Χημείας. Αλλά από την άλλη πως να δείξουμε την εφαρμογή των Μαθηματικών στην καθημερινή ζωή; Αφού ούτε αρνητικούς αριθμούς δεν έχει η φύση,άρα τι να τους πούμε;). Όλα αυτά είναι σκόπιμο να γίνονται μέσα στο καλοκαίρι ,ώστε όταν αρχίσουν τα σχολειά να τα αγκαλιάσουν χωρίς άγχος!! (εδώ νομίζω ότι είσαι βαλτή από το Υπουργείο Παιδείας να κάνουμε μαθήματα και το καλοκαίρι! Αστειεύομαι φυσικά, αφού έτσι αντιμετώπισα το θέμα από την αρχή)"

Υπόψιν το παραπάνω κυκλοφορεί σε πολλά blog και site. Ο λόγος, σε σας...!!!