Σχιζοφρένεια Θετικής Κατεύθυνσης

Σηκώθηκε από το σχήματος ορθογωνίου παραλληλεπιπέδου κρεβάτι του και κοίταξε το συμμετρικό του σχήμα στον καθρέφτη. Τα σχήματος έλλειψης μάτια του με τους ομόκεντρους κύκλους μέσα τους και τα παραβολικά φρύδια ήταν ακόμα κόκκινα. Με το νερό ένιωσε τη ζωντάνια να αυξάνει μέσα του εκθετικά και μονολόγησε «έστω ότι όλα πάνε καλά». Έφτιαξε τα μαλλιά του με το κυλινδρικού σχήματος τζελ ώστε να είναι παράλληλα στον άξονα των y και ντύθηκε φορώντας το πλυμένο με Roll αγαπημένο του πουκάμισο που είχε οριζόντιες παράλληλες ευθείες που τέμνονταν από άλλες κατακόρυφες παράλληλες ευθείες έτσι ώστε να σχηματίζουν ένα μεγάλο πλήθος απειροστών τετραγώνων. Ακολούθησε,στη συνέχεια το νοητό διάνυσμα που είχε κατεύθυνση προς την έξοδο του πρισματικού σπιτιού του.

Σήμερα η καμπύλη της διαδρομής του θα είχε τουλάχιστον ένα σημείο τομής με αυτήν της Νεφέλης και η περιοδική συνάρτηση των χτύπων της καρδιάς του είχε μεγαλύτερα κατά απόλυτη τιμή τοπικά ακρότατα από το κανονικό. Η αγάπη του γι αυτήν έτεινε προς το συν άπειρο. Όμως μέχρι τώρα η διμελής σχέση τους απείχε από το να είναι αρμονική. Η πρόοδος της σχέσης ήταν αριθμητική με πολύ μικρή διαφορά, ενώ αυτός θα την ήθελε γεωμετρική με λόγο θετικό. Υπήρχαν αρκετές ασυνέχειες αλλά και πολλά σημεία καμπής. Όταν έβλεπε τις συμμετρικές καμπύλες της αισθανόταν τη συνάρτησή του γνησίως αύξουσα και ήθελε πολύ να ολοκληρώσει τη σχέση του. Όμως αυτή δεν δεχόταν καθώς ισχυριζόταν ότι ήταν ακόμα συνάρτηση κάτω φραγμένη και έτσι αρκούνταν σε εξωτερικές εφαπτόμενες που αργότερα τον οδηγούσαν σε ανακλαστική σχέση.

Επειδή υπήρχε χρονική απόκλιση από το σημείο τομής των τροχιών, θέλησε να διαγράψει ένα ημικύκλιο καθώς τελευταία είχε στραφεί στον εσωτερικό του κόσμο και δεν επιθυμούσε να συναντήσει παλιούς γνωστούς του σήμερα.Άλλωστε η κατανομή του νέφους των ανθρώπων ήταν πιο πυκνή στο κέντρο της πλατείας. Και τότε αυτό το οποίο απεικονίστηκε στα μάτια του, του προκάλεσε έντονη επιθυμία να λάβει το αλκαλοειδές κωνειίνη. Είδε σε ένα παγκάκι τη Νεφέλη σε συμφωνία φάσης με τον Αλέξανδρο, τον καλύτερο φίλο του. Τα σώματα τους εφάπτονταν, τα χείλη τους τέμνονταν και τα χέρια τους σχημάτιζαν ομόκεντρους κύκλους. Ένιωσε το φώς του να μειώνεται εκθετικά και άρχισε να τρέχει εφαπτομενικά του ημικυκλίου. Όμως η εφαπτομένη αυτή της τροχιάς του τέμνονταν από την ευθεία του δρόμου στον οποίο εκείνη τη στιγμή κινιόταν με σταθερή ταχύτητα ένα αυτοκίνητο. Η κρούση έγινε σε απειροστό χρόνο dt και οι αισθήσεις του έγιναν μηδενικές. Αισθάνθηκε οριζόντια μεταφορά και είδε για λίγο την πινακίδα «Del’hospital». Ξανασυνήλθε για λίγο και είδε σε μια οθόνη την ημιτονοειδή καμπύλη να μειώνεται διαρκώς μέχρι που ταυτίστηκε με τον άξονα των x. Και τότε όλα έγιναν ένα λευκό φώς και από το βάθος ακούστηκε μια τρομερή φωνή: "καλώς όρισες στο πλήν άπειρο". Όμως, τότε του εφαρμόστηκε μια τάση που επανέφερε την ημιτονοειδή καμπύλη συνοδευόμενη από μια διαφορετική φωνή: "καλώς ήρθες πίσω στο R".

Το διαβάσαμε στο  http://scriptores-noctis.blogspot.gr